آرتروز شست پا که اغلب با عوارضی مانند قوز پا و گیرکردن انگشت همراه است، در موارد پیشرفته بیمار را به سمت جراحی و تثبیت مفصل با پیچ و پلاک سوق میدهد. بااینحال، روش نوین تزریق سلولهای بنیادی و پیآرپی، امکان درمان طبیعی و مؤثر را بدون نیاز به جراحی فراهم کرده است. این درمان نه تنها در درمان آرتروز شست پا مؤثر است، بلکه در مفاصل بزرگتر مانند لگن نیز کاربرد داشته و میتواند روند تخریب غضروف را کند کرده و با تمرکز بر بازسازی غضروف و ترمیم بافتهای آسیبدیده، التهاب را کاهش داده و عملکرد مفصل را بهبود بخشد.
در بیمارانی که کمتر از 6 ماه علائم درد دارند، تزریق پیآرپی همراه با اصلاح کفش و استفاده از کفیهای طبی اغلب کافی است. اما در موارد پیشرفتهتر که درد، ناتوانی و خشکی مفصل به مدت بیش از 6 ماه ادامه دارد، ترکیب تزریقی پیآرپی و سلولهای بنیادی توصیه میشود. نتایج این درمانها بسیار امیدوارکننده است؛ به طوری که بسیاری از بیماران در ماه اول پس از تزریق، بهبودی بالای 70 درصد را گزارش میکنند. تعداد جلسات تزریقی نیز معمولاً به دو جلسه محدود میشود و ماندگاری درمان با رعایت اصولی مانند استفاده از کفش و صندلهای طبی، تا سه سال قابل مشاهده است.
بهترین درمان غیرجراحی آرتروز شست پا
آرتروز شست پا (هالوکس ریجیدوس) ناشی از تخریب غضروف مفصل شست پا است که موجب درد، محدودیت حرکت و تغییر شکل مفصل میشود. این بیماری علاوه بر ایجاد التهاب شدید، به دلیل کاهش توانایی استفاده از شست پا، فشار اضافی را به پاهای مقابل وارد کرده و میتواند باعث بروز آرتروز در مچ یا شست پای دیگر شود. در برخی افراد، فشار جبرانی روی مچ پا منجر به درد، التهاب و ورم مچ پا نیز میشود که یکی از عوارض ثانویهی شایع اما کمتر شناختهشده است. در این موارد، تزریق پی آر پی مچ پا میتواند به کاهش التهاب و بازسازی بافتهای آسیبدیده کمک کند.
درمانهای سنتی آرتروز شست پا مانند داروهای ضدالتهاب، فیزیوتراپی و استفاده از کفشهای طبی معمولاً تنها به کاهش علائم کمک میکنند و اغلب قادر به درمان و جلوگیری از پیشرفت آرتروز نیستند. با پیشرفت بیماری، اغلب فرد به جراحی و خشککردن مفصل نیاز پیدا میکند.
در سالهای اخیر، بازسازی طبیعی غضروف و بافتهای آسیبدیده از طریق تزریق پیآرپی و سلولهای بنیادی به یکی از روشهای محبوب و مؤثر تبدیل شده است. این درمان نهتنها ساختار مفصل را ترمیم میکند و درد و التهاب را کاهش میدهد، بلکه میتواند در درمان پارگی رباطها در نواحی مختلف بدن، مثل مچ پا نیز نقش موثری داشته باشد و روند پیشرفت آسیبها را متوقف کند. بهویژه در مراحل اولیه آرتروز یا آسیبهای جزئی رباط، این روش نتایجی عالی و ماندگار ارائه میدهد و میتواند جایگزینی مطمئن برای جراحیهای تهاجمی باشد.
سلول بنیادی چیست؟
در مراحل اولیه رشد جنین، سلولهای بنیادی به وجود میآیند که توانایی تبدیلشدن به انواع مختلف سلولهای بدن را دارند. این سلولها در ابتدا پرتوان هستند، به این معنی که میتوانند هر نوع سلول را بسازند. اما باگذشت زمان و در طول رشد، این سلولها دارای وظایف ویژه میشوند و به سلولهای بافتهای مختلف تبدیل میگردند. بهعنوانمثال، سلولهای بنیادی در مغز تنها سلولهای مغزی تولید میکنند و در روده، سلولهای رودهای تولید میشوند.
سلولهای بنیادی در بافتها در بازسازی سلولهای آسیبدیده و ترمیم بافت نقش مهمی دارند. این سلولها به جلوگیری از پیری زودرس بافتها کمک کرده و روند ترمیم را تسریع میکنند. بااینحال، با افزایش سن، توانایی این سلولها کاهش مییابد که میتواند منجر به کندشدن روند بهبودی زخمها، کاهش تولید سلولهای خونی و افزایش آسیبپذیری بدن در برابر عفونتها شود.
آسیب به DNA یکی از عواملی است که میتواند عملکرد سلولهای بنیادی را کاهش دهد. همچنین، تلومرها که پوششهای محافظ در انتهای کروموزومها هستند، با هر بار تقسیم سلولی کوتاهتر میشوند. وقتی این پوششها خیلی کوتاه شوند، سلولهای بنیادی نمیتوانند بهخوبی تقسیم شوند و عملکردشان کاهش مییابد.
در این شرایط، درمان با تزریق سلولهای بنیادی یک راهحل امیدوارکننده است. این سلولها میتوانند تلومرها را طولانی کرده، سلامت سلولی را بهبود بخشیده و بافتهای آسیبدیده را بازسازی کنند. این درمان میتواند به افزایش طول عمر و بهبود سلامت عمومی بدن کمک کند.
پی آر پی (PRP) یا پلاسمای غنی از پلاکت چیست؟
پی آر پی (PRP) یا پلاسمای غنی از پلاکت، نوعی ترکیب است که از خون خود فرد استخراج میشود و حاوی غلظت بالایی از پلاکتها است. پلاکتها سلولهای خون هستند که نقش مهمی در فرایند ترمیم بافتها و التیام زخمها دارند. پی آر پی یک درمان استفاده از پلاکتهای خون خود بیمار است که برای ترمیم بافتها و تسریع بهبود مشکلات مختلف استفاده میشود.
سلولهای بنیادی بهعنوان منبعی تجدیدپذیر برای تولید سلولها و بافتهای موردنیاز، پتانسیل بالایی دارند، بهویژه در شرایطی که بافتها و اندامهای قابل پیوند کمبود دارند. این سلولها میتوانند بسته به نیاز بدن، به انواع مختلف سلولها مانند غضروف، رباط یا عصب تبدیل شوند و به ترمیم و بازسازی بافتهای آسیبدیده کمک کنند.
زمانی که این سلولها به ناحیه آسیبدیده تزریق میشوند، با دریافت سیگنالهای شیمیایی از آن ناحیه، شروع به تقسیم و تکثیر کرده و به سلولهای موردنیاز تبدیل میشوند. علاوه بر این، سلولهای بنیادی با تولید فاکتورهای رشد و مواد ضدالتهابی، تورم و درد را کاهش داده و فرایند بهبودی را تسریع میکنند.
طبق تجربیات بالینی و تحقیقات علمی ترکیب دو روش درمانی تزریق پی آر پی همراه با سلولهای بنیادی علاوه بر تسریع روند ترمیم بافتهای آسیبدیده، به کاهش درد ناشی از تزریق نیز کمک میکند. پیآرپی با افزایش فاکتورهای رشد و تحریک فرایندهای بهبودی، شرایط بهتری برای عملکرد سلولهای بنیادی فراهم میآورد. همچنین خواص ضدالتهابی پیآرپی به کاهش التهاب و بهبود تغذیه سلولها از طریق افزایش جریان خون کمک میکند که این عوامل موجب تسریع در فرایند بهبود میشوند.
چرا باید آرتروز شست پا هرچه سریعتر درمان شود؟
درمان آرتروز شست پا باید هرچه سریعتر آغاز شود، زیرا تأخیر در درمان میتواند منجر به پیشرفت بیماری و ایجاد مشکلات پیچیدهتری شود که درمان آن را بسیار دشوارتر میکند. یکی از دلایل اصلی برای درمان زودهنگام، تشکیل خارهای استخوانی در اطراف مفصل و تخریب غضروف است که باعث کاهش فاصله بین مفاصل میشود. این خارها بهمرورزمان بزرگتر شده و نهتنها شکل طبیعی پا را مختل میکنند، بلکه درد شدیدی نیز به همراه دارند. در مراحل پیشرفته بیماری، پزشک مجبور میشود غضروف آسیبدیده را به طور کامل حذف کرده و مفصل را بیحرکت کند. در این وضعیت، برای ثابتکردن دو استخوان مفصل، از پیچ و پلاکهای خاص استفاده میشود تا مفصل شست پا به طور دائمی فیکس و بیحرکت گردد.
اهداف درمانی آرتروز شست پا با تزریق پی آر پی و سلولهای بنیادی
کاهش تورم و التهاب
التهاب مزمن از علائم اصلی آرتروز شست پا است که به دلیل فرسایش غضروف مفصل و ساییده شدن استخوانها به یکدیگر رخ میدهد. این فرایند باعث التهاب و تجمع مایعات در اطراف مفصل میشود. در شب، به دلیل کاهش فعالیت جسمانی و خونرسانی کمتر به ناحیه آسیبدیده، التهاب ممکن است تشدید گردد. هدف اصلی درمانهای غیرجراحی، کاهش التهاب، تورم و قرمزی در مفصل است. تزریق سلولهای بنیادی و پیآرپی به شست پا، با تولید فاکتورهای ضدالتهابی، التهاب را کاهش داده و فرایند بهبود طبیعی مفصل را تسریع میکند.
تسکین درد شبانه
درد شبانه در آرتروز شست پا یکی از مشکلات آزاردهنده و شایع برای بیماران است. این درد معمولاً به دلیل تجمع مایعات در ناحیه مفصل، التهاب و تورم افزایش مییابد و شبها شدت بیشتری پیدا میکند. سلولهای بنیادی و پی آر پی (PRP) باعث کاهش تورم و تجمع مایعات در ناحیه مفصل میشوند. به طور خاص، پی آر پی با افزایش فاکتورهای رشد و تحریک رگزایی، به جذب مایعات اضافی و بازسازی بافتهای آسیبدیده کمک میکند. سلولهای بنیادی نیز با تواناییهای خود در ترمیم و جایگزینی سلولهای آسیبدیده، به تسریع بهبود تورم و کاهش فشار ناشی از تجمع مایعات کمک میکنند. کاهش درد و بهبود عملکرد مفصل معمولاً ظرف دو روز پس از تزریق قابلمشاهده است.
رفع قفلشدگی یا گیرکردن انگشت
تخریب غضروف در مفصل شست پا باعث کاهش انعطافپذیری آن شده و ممکن است منجر به قفلشدن یا گیرکردن مفصل هنگام خمشدن یا راهرفتن شود. سلولهای بنیادی توانایی تبدیل به سلولهای غضروفی را دارند. با تزریق این سلولها به ناحیه آسیبدیده مفصل شست پا، فرایند بازسازی و ترمیم غضروف آسیبدیده آغاز میشود. علاوه بر ترمیم غضروف، سلولهای بنیادی میتوانند به بازسازی سایر بافتهای مفصل نیز کمک کنند که این امر به بهبود حرکت مفصل و رفع مشکل قفلشدن آن منجر میشود.
بالا آمدن نوک انگشتان پا (بهبود دورسیفلکشن)
سفتی مفصل و مشکل بالا آمدن انگشت شست پا (دورسیفلکشن) معمولاً به دلیل آسیب به غضروف یا التهاب مفصل شست پا است. پس از بازسازی غضروف با استفاده از سلولهای بنیادی و پیآرپی و کاهش التهاب، توانایی حرکت انگشت پا در جهتهای مختلف بهبود مییابد و حرکت طبیعی پا بازمیگردد.
کاهش فشار روی عصبها و گزگز
در مراحل پیشرفته آرتروز شست پا، کاهش فضای مفصلی و نزدیکشدن استخوانها فشار زیادی به ساختارهای اطراف مفصل وارد میکند. این فشار میتواند به اعصاب مجاور آسیب رسانده و علائمی مانند گزگز، سوزش یا بیحسی ایجاد کند. علاوه بر این، التهاب مزمن بهعنوان یکی از عوامل اصلی فشردهشدن اعصاب، میتواند با مختل کردن جریان خون و تشدید علائم عصبی، وضعیت را بدتر کند.
سلولهای بنیادی و پیآرپی با کاهش التهاب و ترمیم بافتهای نرم اطراف مفصل به بهبود خونرسانی در نواحی آسیبدیده کمک میکنند. این فرایند باعث کاهش تورم و فشار بر اعصاب شده و به تسکین علائم عصبی مانند گزگز شبانه پا، سوزش و بیحسی منجر میشود.
بهبود مشکلات راهرفتن
در آرتروز شست پا، تخریب غضروف و کاهش فضای مفصلی باعث کاهش فاصله بین استخوانهای مفصل میشود. این کاهش فضا موجب درد و محدودیت حرکت میگردد، بهطوریکه فرد ناچار میشود گامهای کوتاهتری بردارد و گاهی با لنگیدن راه برود.
در این شرایط، درمان با سلولهای بنیادی و پیآرپی میتواند به بازسازی غضروف آسیبدیده کمک کرده و فضای مفصلی را دوباره احیا کند. سلولهای بنیادی به طور خاص با ترمیم غضروف، از سایش بیشتر استخوانها جلوگیری کرده و حرکت طبیعی مفصل را ممکن میسازند، پیآرپی نیز با تسریع فرایندهای ترمیمی و کاهش التهاب، به تسهیل حرکت و کاهش درد کمک میکند.
کاهش تأثیر مخرب بر مفاصل دیگر
آرتروز شست پا با تغییر نحوه فشار و حرکت پا میتواند به مفاصل دیگر مانند مچ و زانو فشار وارد کرده و باعث درد در این نواحی شود. تزریق سلولهای بنیادی و پیآرپی با ترمیم غضروف آسیبدیده و بازسازی بافتهای مفصل، از تخریب بیشتر جلوگیری کرده و فشار روی مفاصل دیگر را کاهش میدهد. این درمان علاوه بر کاهش التهاب، فشار ناشی از خارهای استخوانی و آسیب به اعصاب اطراف شست پا را نیز کاهش داده و عملکرد مفصل را بهبود میبخشند. در نتیجه، درد در مفاصل دیگر کاهشیافته و حرکت طبیعی پا تسهیل میشود.
پیشگیری از جراحی ثابتکردن مفصل
تزریق سلولهای بنیادی و پیآرپی در درمان آرتروز شست پا میتواند به طور مؤثری از نیاز به جراحیهای پیچیده؛ مانند فیوژن مفصل، تعویض مفصل یا منجمدکردن مفصل جلوگیری کند. این درمان با ترمیم غضروف آسیبدیده و کاهش التهاب، فضای مفصلی را بازیابی کرده و حرکت طبیعی مفصل را بهبود میبخشد. در نتیجه، فشار بر استخوانها و اعصاب کاهشیافته و عملکرد مفصل حفظ میشود که مانع از پیشرفت شدید بیماری و نیاز به جراحیهای تهاجمی میشود.
بازگرداندن توانایی انجام فعالیتهای روزمره و ورزشی
درمان آرتروز شست پا با استفاده از پیآرپی (PRP) و سلولهای بنیادی یک روش کم تهاجمی و مؤثر است که با دوره بهبودی کوتاه، به فرد این امکان را میدهد تا سریعتر به زندگی عادی بازگردد. این درمان نهتنها به کاهش درد و التهاب کمک میکند، بلکه با رفع علت زمینهای آسیب، نتایجی ماندگار را به همراه دارد.
پس از این درمان، افراد میتوانند بدون احساس ناراحتی یا محدودیت، فعالیتهای روزمره خود مانند پیادهروی، دویدن و انجام کارهای روزانه را بهراحتی از سر بگیرند. با تکمیل درمان، امکان پوشیدن انواع کفشها، از جمله کفشهای روزمره، ورزشی یا حتی پاشنهبلند نیز فراهم میشود. این تغییر تأثیر قابلتوجهی در افزایش اعتمادبهنفس و کیفیت زندگی افراد دارد.
آسیبهای قابلدرمان همراه آرتروز شست پا با تزریق سلولهای بنیادی و PRP
آرتروز شست پا (هالوکس ریجیدوس) میتواند منجر به بروز طیف وسیعی از مشکلات و عوارض همراه یا ثانویه شود. این عوارض ممکن است مستقیماً ناشی از پیشرفت آرتروز باشند یا به دلیل تغییرات بیومکانیکی و فشارهای اضافی که این بیماری بر ساختار پا و مفاصل وارد میکند، ایجاد شوند.
در ادامه، آسیبها و عوارض شایعی که ممکن است در افراد مبتلا به آرتروز شست پا رخ دهند و با استفاده از تزریق سلولهای بنیادی و پیآرپی (PRP) قابلدرمان هستند، توضیح داده شده است.
سزاموئیدیت
سزاموئیدیت، التهاب یا تحریک دو استخوان کوچک سزاموئید در زیر مفصل شست پا و تاندونهای اطراف آن است که به دلیل فشار یا استفاده بیش از حد ایجاد میشود. آرتروز شست پا و سزاموئیدیت ممکن است به دلیل تغییرات بیومکانیکی و افزایش فشار ناشی از محدودیت حرکت مفصل و توزیع نامتعادل وزن در کف پا به طور همزمان رخ دهند.
در این حالت، تزریق سلولهای بنیادی و پیآرپی با بازسازی غضروف آسیبدیده و بافتهای اطراف، بهبود دامنه حرکتی، کاهش فشار بر مفاصل و استخوانهای سزاموئید و بازگشت تعادل بیومکانیکی پا کمک میکنند.
خارهای استخوانی
خارهای استخوانی زائدههای سختی هستند که بر اثر فشار اضافی یا ساییدگی غضروف در مفاصل، مانند شست پا، به وجود میآیند و معمولاً با آرتروز همراه هستند. این زائدهها باعث درد، التهاب و محدودیت حرکت شده و عملکرد مفصل را مختل میکنند. درمان با تزریق سلولهای بنیادی و پیآرپی از طریق کاهش التهاب و تحریک بازسازی بافتهای تخریبشده، علایم ناشی از خارهای استخوانی را کاهش میدهد و مانع بهوجودآمدن خارهای استخوانی بیشتر میشود.
انحراف شست پا همراه با آرتروز
بدشکلی مفصل، از جمله مشکلاتی مانند بونیون (قوز شست پا)، میتواند به طور مستقیم با آرتروز شست پا مرتبط باشد. در آرتروز شست پا، تخریب غضروف و تغییرات بیومکانیکی باعث واردآمدن فشار مضاعف به مفصل میشود که این وضعیت میتواند به ضعف رباطها و تغییر در ساختار استخوانی منجر شود.
درمان بونیون با استفاده از سلولهای بنیادی و پیآرپی از طریق بازسازی رباطها، ترمیم ساختار استخوانی، کاهش التهاب، و تقویت بافتهای اطراف مفصل، به بهبود ثبات و عملکرد مفصل کمک میکند. این روش با جلوگیری از تشدید انحراف و بدشکلی مفصل، درد و علائم بونیون را کاهش داده و کیفیت زندگی بیمار را به طور چشمگیری ارتقا میبخشد. علاوه بر این، انجام اسکن پا و تهیه کفی طبی بهمنظور توزیع متعادل فشار در کف پا توصیه میشود که میتواند از آسیب بیشتر جلوگیری کرده و روند درمان را تکمیل کند.
آسیب به تاندونها
در آرتروز شست پا، تخریب غضروف و تغییرات بیومکانیکی منجر به افزایش فشار غیرطبیعی بر تاندونهای اطراف مفصل، از جمله تاندونهای مسئول خموراست کردن شست، میشود. این فشار میتواند التهاب و آسیب تاندونها را تشدید کرده و تاندونیت فلکسور پا را ایجاد یا بدتر کند.
درمان با سلولهای بنیادی و پیآرپی میتواند به طور همزمان هر دو مشکل را مدیریت کند. سلولهای بنیادی با بازسازی غضروف مفصل و ترمیم تاندونهای آسیبدیده، از جمله تاندون آشیل، فشار اضافی را کاهش میدهند و عملکرد مفصل را بهبود میبخشند. از سوی دیگر، پیآرپی با کاهش التهاب در مفصل و تاندونها و تقویت بازسازی بافت، به بهبود عملکرد تاندونها و کاهش درد ناشی از هر دو عارضه کمک میکند.
التهاب بورسها
بورسیت به التهاب و تورم بورسها، کیسههای کوچک حاوی مایع در اطراف مفاصل، گفته میشود. این کیسهها نقش مهمی در کاهش اصطکاک بین استخوانها، عضلات و تاندونها دارند. در آرتروز شست پا، تخریب غضروف و تغییرات بیومکانیکی میتواند فشار اضافی بر بورسهای اطراف مفصل وارد کند و باعث التهاب و تحریک آنها شود. تزریق سلولهای بنیادی و پیآرپی با کاهش التهاب و ترمیم بافتهای اطراف بورسها، فشار بر این ساختارها را کم کرده و عملکرد مفصل را بهبود میبخشند.
کیستهای گانگلیونی (تودههای نرم و گرد اطراف تاندون)
در آرتروز شست پا، به دلیل تخریب غضروف و تغییرات ساختاری در مفصل، فشار و اصطکاک در اطراف مفصل افزایش مییابد. این وضعیت ممکن است باعث تحریک بافتهای اطراف و ایجاد کیستهای گانگلیونی در نزدیکی مفصل شود. این کیستها معمولاً در اثر ترشح مایع از مفصل آسیبدیده یا تاندونهای اطراف به وجود میآیند. تزریق سلولهای بنیادی و پیآرپی برای آرتروز شست پا نهتنها به بازسازی غضروف و کاهش درد مفصل کمک میکند، بلکه با تقویت بافتهای ضعیف و آسیبدیده، فشار و تحریک ایجادکننده کیست را کاهش میدهند که میتواند به بهبود یا جلوگیری از تشکیل کیستهای گانگلیونی کمک کند.
انگشت چمن
در آسیب انگشت چمن، کشیدگی یا پارگی تاندونها و رباطهای مفصل شست پا، در صورت تکرار یا عدم درمان مناسب، میتواند باعث بیثباتی مفصل و ساییدگی تدریجی غضروف شود. این وضعیت بهمرورزمان ممکن است بهسختی حرکت و کاهش دامنه حرکتی مفصل که از ویژگیهای اصلی آرتروز شست پا است، منجر شود.
تزریق سلولهای بنیادی و پیآرپی (PRP) با بازسازی و ترمیم رباطها و تاندونها و همچنین تقویت ساختارهای حمایتی مفصل، به کاهش بیثباتی ناشی از آسیب کمک کرده و از پیشرفت آسیبهای انگشت چمن به آرتروز شست پا جلوگیری میکند.
آرتریت روماتوئید
در آرتریت روماتوئید، التهاب مداوم میتواند به تخریب غضروف و تغییرات ساختاری در مفصل شست پا منجر شود. این تخریب ممکن است باعث بروز آرتروز شست پا یا تشدید آن شود. در مواردی که آرتریت روماتوئید و آرتروز شست پا همزمان وجود دارند، مدیریت التهاب و جلوگیری از تخریب مفصل اهمیت بالایی دارد. روشهایی مانند تزریق سلولهای بنیادی و پیآرپی میتوانند به کاهش التهاب، ترمیم بافتهای آسیبدیده و بهبود عملکرد مفصل کمک کنند، در حالی که درمان دارویی آرتریت روماتوئید (مانند داروهای ضدالتهابی و سرکوبکنندههای سیستم ایمنی) برای کنترل بیماری زمینهای ضروری است.
مراحل تزریق
- بیمار باید حدود دو ساعت پیش از زمان تزریق در مطب حضور یابد. این زمان برای مراحل آمادهسازی و تهیه پی ار پی در نظر گرفته میشود.
- تهیه پیآرپی: در این مرحله، مقدار کمی خون از بیمار گرفته میشود و برای جداسازی پلاکتها و عوامل رشد به دستگاه سانتریفیوژ منتقل میشود. این فرایند که حدود 30 تا 45 دقیقه زمان میبرد، منجر به تهیه پلاسمای غنی از پلاکت (پیآرپی) میشود که برای تزریق آماده خواهد شد.
- ترکیب با سلولهای بنیادی: سلولهای بنیادی که از بانک سلولی تهیه شدهاند، با پیآرپی استخراجشده از خون بیمار ترکیب میشوند تا یک کوکتل درمانی مؤثر برای بازسازی مفصل تهیه شود.
- تزریق به شست پا: پزشک فرایند تزریق را تحت هدایت سونوگرافی انجام میدهد تا محل دقیق تزریق در مفصل شست پا را مشاهده و کنترل کند. این دقت باعث میشود که ترکیبات درمانی به طور مستقیم به ناحیه آسیبدیده منتقل شوند.
- تزریق معمولاً 20 تا 30 دقیقه طول میکشد. پس از آن، بیمار برای مدتی کوتاه تحت نظارت قرار میگیرد تا اطمینان حاصل شود که فرایند بدون مشکل انجام شده است. بیمار پس از دریافت توصیههای لازم میتواند مطب را ترک کند.
آمادگی قبل از تزریق
برای حصول بهترین نتایج از تزریق سلولهای بنیادی و پیآرپی، رعایت نکات زیر قبل از تزریق ضروری است.
در صورت مصرف داروهای رقیقکننده خون (مانند آسپرین یا وارفارین)، «با مشورت پزشک متخصص» مصرف آنها را چند روز قبل از تزریق متوقف کنید. مصرف داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن) نیز باید حداقل 3 تا 7 روز قبل از تزریق متوقف شوند. این داروها ممکن است عملکرد پیآرپی و فرآیند ترمیمی را کاهش دهند.
الکل و سیگار میتوانند فرایند ترمیم بافتی را مختل کنند. بهتر است حداقل 24 تا 48 ساعت قبل از تزریق از مصرف آنها پرهیز کنید.
شب قبل و روز تزریق مقدار زیادی آب بنوشید. هیدراته بودن بدن به افزایش کیفیت پیآرپی استخراجشده از خون شما کمک میکند.
از فعالیتهای سنگین در روز قبل از تزریق خودداری کنید. آرامش داشته باشید و از استرس دوری کنید، زیرا این موضوع میتواند بر فرایند درمان تأثیر بگذارد.
فرایند بهبودی پس از تزریق
معمولاً پزشک توصیه میکند تا 72 ساعت پس از تزریق، از راه رفتن طولانی یا وارد کردن فشار زیاد روی پا خودداری کنید و پس از این زمان پانسمان را برداشته و استحمام کنید. برای کاهش فشار و حمایت از مفصل انگشت پا، بهتر است در منزل از صندلهای طبی نرم استفاده کنید و هنگام بیرون رفتن، حتماً کفیهای طبی مناسب را در کفش خود قرار دهید.
پس از یک ماه، بسیاری از بیماران بهبودی قابلتوجهی بین 70 تا 90 درصد در علائم خود احساس میکنند. با این حال، برای دستیابی به نتایج کامل و پایدار، باید 6 ماه تا یک سال به بدن خود زمان بدهید. این درمان برخلاف کورتون که تنها التهاب را به طور موقت کاهش میدهد، با تمرکز بر بازسازی طبیعی بافتهای آسیبدیده، یک فرایند تدریجی و ماندگار برای بهبود عملکرد مفصل ارائه میدهد.
عوارض احتمالی و ممنوعیت تزریق
تزریق سلولهای بنیادی و پیآرپی به شست پا معمولاً عوارض خاصی ندارد و مانند سایر درمانهای تزریقی، ممکن است برخی افراد به آن واکنشهایی مانند تورم و قرمزی نشان دهند. در صورتی که این علائم ادامه یابد، محل تزریق دچار عفونت شود یا درد ناحیه تزریق بیشتر از قبل از درمان باشد، مراجعه به پزشک ضروری است. بااینحال، انتخاب پزشک متخصص و انجام تزریق در محیط استریل، احتمال بروز این عوارض را به حداقل میرساند.
ممنوعیتهای تزریق سلولهای بنیادی و پیآرپی شامل وجود عفونت یا التهاب شدید در شست پا، سابقه سرطان، بیماریهای خودایمنی، اختلالات خونریزی و دوران بارداری یا شیردهی است.
هزینه تزریق
هزینه تزریق سلولهای بنیادی و پلاسمای غنی از پلاکت (PRP) در شست پا به عواملی مانند حجم سلولهای بنیادی موردنیاز و میزان تزریق بستگی دارد. باتوجهبه اینکه مفصل شست پا کوچک است، هزینه این درمان در مطب دکتر گوهری بر اساس حجم آسیب و مقدار تزریق در سال 1403 حدود 8 تا 10 میلیون تومان برآورد میشود.