نوبت دهی
نوبت‌دهی
تماس
مشاوره

اگزوزوم‌تراپی چیست و چگونه مو، صورت و زانو را ترمیم می‌کند؟

اگزوزوم

اگزوزوم‌ها کیسه‌های بسیار ریزی (در حد نانومتر) هستند که از غشای سلول‌ها تولید می‌شوند و درون خود فاکتورهای رشد، پروتئین‌های پیام‌رسان، آنزیم‌ها و microRNAهایی را حمل می‌کنند که نقش کلیدی در ترمیم، کاهش التهاب و بازسازی بافت‌های آسیب‌دیده دارند. ازآنجایی‌که اگزوزوم‌ها سلول زنده ندارند و تنها شامل ترکیبات زیستی فعال‌اند، با بدن بیشترین سازگاری را دارند و معمولاً به‌عنوان روشی ایمن شناخته می‌شوند.

اگزوزوم‌ها معمولاً در قالب ویال‌های آماده و استاندارد عرضه می‌شوند و برای افزایش اثربخشی، اغلب به‌صورت ترکیبی با روش‌هایی مانند PRP، سلول‌های بنیادی، اسید هیالورونیک یا میکرونیدلینگ مورداستفاده قرار می‌گیرند. برای مثال، در برخی آسیب‌های تاندونی مانند دردهای شایع ناحیه آرنج، ترکیب اگزوزوم‌ها با تزریق PRP به آرنج می‌تواند التهاب را سریع‌تر کاهش دهد و روند ترمیم تاندون را تقویت کند.

اگزوزوم چیست و چه فایده‌ای برای بدن دارد؟

اگزوزوم

اگزوزوم‌ها کیسه‌های بسیار ریز و فعالی هستند که سلول‌ها در شرایط خاص از غشای خود ترشح می‌کنند و با داشتن موادی مانند پروتئین‌ها، پیام‌رسان‌های زیستی و مولکول‌های ژنتیکی (مثل RNA)، نقش مهمی در ترمیم و ارتباط بین سلول‌ها ایفا می‌کنند.

در علم پزشکی، سلول‌های بنیادی را در شرایط کنترل‌شده‌ی آزمایشگاهی تحریک می‌کنند تا اگزوزوم‌هایی ترشح کنند که حاوی فاکتورهای رشد (مانند VEGF و TGF-β)، مولکول‌های ضدالتهابی (مثل IL-10)، سیتوکین‌های تنظیم‌کننده، آنزیم‌ها و microRNAهایی با نقش ترمیمی باشند، ترکیباتی که این وزیکول‌ها را برای بازسازی بافت‌های آسیب‌دیده بسیار ارزشمند کرده‌اند.

 ویدئوی زیر، به طور ساده نشان می‌دهد اگزوزوم چیست و چه عملکردی دارد.

اگزوزوم معمولاً به‌صورت ویال‌های آماده‌ی‌ تزریق عرضه می‌شود و به‌عنوان یک روش درمانی نوین، در حوزه‌های مختلف پزشکی کاربرد دارد.

  • ارتوپدی و آسیب‌های عضلانی‌اسکلتی
  • زیبایی و پوست
  • بیماری‌های عصبی
  • بیماری‌های ریوی، قلبی و عروقی
  • بیماری‌های کلیوی
  • در ترمیم و پیوند اعضا

نحوه‌ی به‌کارگیری این روش درمانی بسته به محل آسیب و هدف درمان متفاوت است. در نواحی سطحی مانند پوست، مو و صورت که دسترسی آسان‌تر است و اثرگذاری موضعی بالاست، معمولاً از روش تزریق سطحی یا میکرونیدلینگ استفاده می‌شود. در بیماری‌های عضلانی اسکلتی، تزریق مستقیماً داخل مفصل انجام می‌شود تا ترکیبات فعال به‌صورت مستقیم به بافت آسیب‌دیده برسند. در اندام‌هایی مانند مغز، اعصاب یا کلیه که حساس‌تر هستند، تزریق به‌صورت اطراف‌بافتی انجام می‌شود تا مواد درمانی به شکل غیرمستقیم و کنترل‌شده به بافت هدف برسند.

تزریق اگزوزوم برای چه مشکلاتی مؤثر است؟

برای آشنایی بهتر با کاربردهای اگزوزوم تراپی در نواحی مختلف بدن، می‌توانید از بخش زیر استفاده کنید. با کلیک روی هر نقطه‌ی مشخص‌شده، توضیحاتی درباره‌ی عارضه‌های مرتبط با آن ناحیه و نحوه‌ی اثرگذاری اگزوزوم‌ها نمایش داده می‌شود.

روی نقاط کلیک کنید

 

اگزوزوم ‌تراپی به دلیل آن که سلول زنده وارد بدن نمی‌کند، احتمال بروز واکنش ایمنی یا حساسیت بسیار کم است، به همین دلیل این روش به‌راحتی قابل‌ترکیب با سایر درمان‌هاست.

اگزوزوم ‌تراپی

همچنین وجود فاکتورهای ترمیمی و ترکیبات ضدالتهابی فعال در اگزوزوم‌ها، باعث مهار التهاب، تقویت بازسازی بافت و پاسخ مناسب بدن به درمان می‌شود. به همین دلیل، ترکیب این روش با درمان‌هایی مانند PRP، سلول‌های بنیادی، ارتوکین‌تراپی، هیالورونیک اسید، لیزر یا میکرونیدلینگ، می‌تواند اثربخشی کلی درمان را افزایش دهد.

در بسیاری از پروتکل‌های نوین، اگزوزوم تراپی نه‌تنها به‌عنوان مکمل درمان، بلکه در برخی موارد به‌عنوان روشی برای به تعویق‌انداختن نیاز به جراحی نیز مورداستفاده قرار می‌گیرد.

جدول زیر نشان می‌دهد ترکیب اگزوزوم با هرکدام از این روش‌ها چگونه روند ترمیم را سریع‌تر، دقیق‌تر و مؤثرتر می‌سازد.

ترکیب اگزوزوم و پی‌آرپی
✔ ترمیم زودتر زخم یا آسیب(به ‌دلیل هم‌افزایی فاکتورهای رشد موجود در اگزوزوم و پی‌آرپی)
✔ درد و التهاب کمتر بعد از درمان
✔ حس پایداری بیشتر اثر درمان
ترکیب اگزوزوم و سلول‌های بنیادی
✔ کاهش درد و التهاب مزمن
✔ بهبود عملکرد مفصل یا عصب(به دلیل ارسال فعال‌تر پیام‌های ترمیمی از طریق اگزوزوم‌ها به بافت)
✔ بهبود نتایج بالینی در درمان آسیب‌های مفصلی، عصبی یا عضلانی نسبت به استفاده‌ی تکی از سلول‌های بنیادی
ترکیب اگزوزوم و هیالورونیک اسید
✔ خشکی مفصل یا پوست کمتر حس می‌شود.
✔ پوست یا مفصل نرم‌تر و انعطاف‌پذیرتر(به ‌دلیل هم‌افزایی در بهبود تغذیه سلولی(اگزوزوم) و تحریک تولید کلاژن(هیالورونیک اسید)
✔ اثربخشی بالاتر در درمان آرتروز، چروک‌ پوستی و اسکار، در مقایسه با کاربرد جداگانه هر روش
ترکیب اگزوزوم و ارتوکین تراپی
✔ درد آرتروز بهتر کنترل می‌شود(به‌ دلیل ترکیب پروتئین‌های ضدالتهابی ارتوکین با microRNAهای ضدالتهابی اگزوزوم)
✔ سیر تخریب مفصل کندتر می‌شود.
✔ فرد حس می‌کند نیازش به دارو کم شده.
ترکیب اگزوزوم و میکرونیدلینگ
✔ اثربخشی بیشتر در درمان اسکار، منافذ باز، تیرگی و پیری پوست
✔ ترمیم سریع‌تر پوست بعد از نیدلینگ(به دلیل نفوذ عمیق‌تر اگزوزوم‌ها به لایه‌های پوستی، به‌ دلیل ایجاد مسیرهای میکروسکوپی توسط سوزن‌ها)
✔ التهاب و قرمزی زودتر رفع می شود(تحریک کلاژن‌سازی+ حضور فاکتورهای ترمیمی)
✔ پوست یک‌دست‌تر و شفاف‌تر می‌شود.
ترکیب اگزوزوم و لیزردرمانی
✔ پوست سریع‌تر بهبود پیدا می‌کند.
✔ کاهش قرمزی، خشکی و التهاب بعد از لیزر
✔ تقویت اثر لیزر در جوان‌سازی و بهبود بافت، با رساندن فاکتورهای ترمیمی به عمق پوست
✔ مناسب برای درمان لک، چروک، اسکار و آسیب‌های پوستی، با اثربخشی بالاتر نسبت به لیزر به‌تنهایی

پروسه‌ی تزریق اگزوزوم

پیش از آشنایی با پروسه‌ی انجام این روش، لازم است بدانید که اگزوزوم تراپی با وجود کاربردهای گسترده‌ای که دارد، برای همه مناسب نیست. چون این درمان بر پایه‌ی مواد زیستی و فعال سلولی عمل می‌کند، در برخی شرایط خاص ممکن است اثر کافی نداشته باشد یا حتی خطراتی به همراه داشته باشد. در موارد زیر، استفاده از اگزوزوم تراپی توصیه نمی‌شود:

  • ‌ سرطان فعال یا سابقه‌ی سرطان در ۵ سال اخیر (به ‌دلیل احتمال تحریک مسیرهای رشد تومور)
  • زنان باردار یا شیرده (به ‌دلیل نبود مطالعات کافی درباره‌ی ایمنی این درمان در دوران بارداری و شیردهی)
  • ‌ عفونت فعال مفصلی یا سیستمیک (زیرا ممکن است درمان، عفونت را پنهان یا مهار التهاب را مختل کند)
  • ‌ بیماری‌های خودایمنی شدید و کنترل‌نشده (به ‌دلیل احتمال تشدید پاسخ‌های ایمنی غیرطبیعی)
  • ‌ تخریب کامل بافت مفصلی مانند آرتروز گرید ۴ (چون بافت هدفی برای بازسازی باقی نمانده و درمان بی‌اثر خواهد بود)
  • ‌ مصرف داروهای شیمی‌درمانی یا سرکوب‌کننده ایمنی قوی (به‌ دلیل تداخل با مکانیسم‌های طبیعی ترمیم و پاسخ سلولی)

در صورت وجود هر یک از شرایط بالا، لازم است پیش از شروع درمان، حتماً با پزشک مشورت شود و جایگزین‌های مناسب‌تری بررسی گردد.

آیا اگزوزوم‌تراپی واقعا بدون خطر است؟

اگزوزوم تراپی مانند هر روش درمانی دیگری، ممکن است با عوارضی همراه باشد، اما چون اگزوزوم‌ها سلول زنده ندارند، با بافت بدن سازگار هستند و مستقیماً سیستم ایمنی را تحریک نمی‌کنند، معمولاً به‌عنوان یک روش ایمن شناخته می‌شوند.

در بیشتر موارد، عوارضی مانند التهاب، تورم، درد خفیف، کبودی یا کمی خونریزی در محل تزریق ممکن است دیده شود که معمولاً ناشی از واکنش طبیعی بدن به ورود ماده‌ی خارجی و تحریک موضعی بافت است و با استراحت‌کردن، استفاده از کمپرس سرد و پرهیز از فشار به ناحیه‌ی تزریق، طی چند روز برطرف می‌شود.

اما به‌خاطر داشته باشید که اگر پس از تزریق دچار درد شدید، تورم غیرعادی، تب، ترشح چرکی یا علائم عمومی نگران‌کننده شدید، باید فوراً با پزشک خود تماس بگیرید و علائم خود را اطلاع دهید.

سوالات متداول

آیا سازمان‌های جهانی مانند FDA یا EMA این روش را تأیید کرده‌اند؟

در حال حاضر، اگزوزوم تراپی به‌عنوان یک درمان مستقل هنوز از سوی سازمان‌هایی مانند FDA یا EMA تأیید رسمی نگرفته است. بااین‌حال، در بسیاری از کلینیک‌های معتبر، این روش به‌عنوان درمان مکمل در کنار روش‌هایی مانند PRP، سلول‌های بنیادی یا هیالورونیک اسید استفاده می‌شود و طبق گزارش‌های بالینی، می‌تواند اثربخشی و نتایج درمانی را به طور قابل‌توجهی بهبود دهد.

چه تفاوتی بین اگزوزوم‌های مشتق از سلول چربی، خون و مغز استخوان وجود دارد؟

منشأ سلول، عملکرد اگزوزوم‌ها را تعیین می‌کند، اگزوزوم‌های مشتق از چربی حاوی فاکتورهای بازسازی پوست و بافت نرم هستند، اگزوزوم‌های خونی بیشتر خاصیت ضدالتهابی دارند، و مشتقات مغز استخوان اثر قوی‌تری در ترمیم بافت استخوان و مفصل دارند.

آیا اگزوزوم‌ها باید تازه تهیه شده باشند یا نسخه‌های فریز شده هم اثربخش‌اند؟

اگزوزوم‌ها در صورت انجماد و نگهداری صحیح (دمای -۸۰ درجه سانتی‌گراد)، ویژگی‌های عملکردی خود را حفظ می‌کنند، بنابراین نسخه‌های فریز شده نیز می‌توانند اثربخش باشند، به‌شرط آنکه فرایند انجماد و یخ‌زدایی طبق پروتکل استاندارد انجام شود.

آیا تزریق مکرر اگزوزوم ممکن است پاسخ سلول‌های بدن را در بلندمدت تغییر دهد؟

شواهد موجود نشان نمی‌دهند که تزریق مکرر اگزوزوم باعث اختلال در عملکرد سلول‌ها یا پاسخ‌های نامطلوب در بلندمدت شود، اما میزان و فاصله‌ی تزریق‌ها باید بر اساس ارزیابی بالینی تنظیم شود تا از تحریک بی‌رویه یا پاسخ ناقص جلوگیری شود.

اگزوزوم‌ها در کنار درمان‌های نوین مانند سلول‌های بنیادی و پی آر پی (PRP)، چگونه به بهبود آرتروز زانو کمک می‌کنند؟

اگزوزوم‌ها با آزادسازی فاکتورهای رشد و microRNA، التهاب را کاهش داده و بازسازی غضروف را تحریک می‌کنند. در کنار سلول‌های بنیادی و پی آر پی (PRP)، این روش‌ها با افزایش خون‌رسانی و ترمیم بافت، به بهبود آرتروز زانو کمک می‌کنند. این ترکیب باعث کاهش درد و بهبود عملکرد حرکتی می‌شود.

آیا ترکیب اگزوزوم با سلول‌های بنیادی و PRP برای درمان آرتروز لگن مؤثر است؟

بله، این ترکیب درمانی می‌تواند در آرتروز لگن نیز کاربرد داشته باشد. با آزادسازی فاکتورهای رشد، کاهش التهاب و تحریک بازسازی غضروف، درد مفصل لگن را کاهش داده، حرکت و عملکرد آن را بهبود می‌بخشد و احتمال نیاز به جراحی را کاهش می‌دهد.

آیا اگزوزوم تراپی ممکن است باعث سرطان شود؟

خیر، شواهد علمی این موضوع را تأیید نکرده‌اند. اگزوزوم‌ها ترکیبات زیستی طبیعی هستند که توسط خود سلول‌های بدن ترشح می‌شوند و در شرایط کنترل‌شده‌ی درمانی، از منابع ایمن و استاندارد تهیه می‌شوند، اما در افرادی که سابقه‌ی سرطان فعال دارند، تنها به دلایل احتیاطی و نه به دلیل اثبات خطر، ممکن است محدودیت‌هایی برای استفاده وجود داشته باشد.

آیا آزمایشی وجود دارد که نشان دهد اگزوزوم تزریق‌شده فعال بوده یا خیر؟

در محیط آزمایشگاهی، تست‌هایی مانند نانوتراکینگ آنالیز (NTA)، الایزا یا فلوسایتومتری برای بررسی کیفیت و فعالیت اگزوزوم‌ها استفاده می‌شوند، اما بررسی مستقیم اثربخشی اگزوزوم در بدن پس از تزریق هنوز به‌صورت بالینی در دسترس نیست.

آیا ژنتیک فرد یا سابقه‌ی پزشکی خاصی می‌تواند اثربخشی اگزوزوم را کاهش دهد؟

بله، شرایطی مانند دیابت کنترل‌نشده، بیماری‌های خودایمنی، یا اختلال در پاسخ‌های ترمیمی بافتی می‌توانند اثربخشی اگزوزوم تراپی را کاهش دهند. همچنین تفاوت‌های ژنتیکی در تنظیم التهاب و بازسازی، می‌توانند بر پاسخ به درمان تا حدی اثر بگذارند.

چرا گاهی بیماران بعد از تزریق، هیچ بهبودی حس نمی‌کنند؟

دلایلی مانند انتخاب نادرست ناحیه‌ی تزریق، شدت بالای آسیب یا بیماری‌های زمینه‌ای کنترل‌نشده می‌توانند باعث عدم پاسخ به درمان شوند. همچنین، برخی بیماران نیاز به چندین جلسه تزریق برای مشاهده‌ی نتیجه‌ی تزریق دارند.

آیا اگزوزوم تراپی در افراد دارای اضافه‌وزن یا چاق کمتر مؤثر است؟

اضافه‌وزن می‌تواند با التهاب مزمن، خون‌رسانی ضعیف‌تر و اختلال در پاسخ ترمیمی همراه باشد که ممکن است پاسخ به اگزوزوم تراپی را کاهش دهد. اما در بسیاری از موارد، با تنظیم سایر فاکتورها، همچنان نتایج مطلوبی قابل‌دستیابی است.

در صورت قطع جلسات تزریق، آیا اثربخشی درمان از بین می‌رود یا باقی می‌ماند؟

اگزوزوم‌ها فرایند ترمیم را در بدن فعال می‌کنند و این روند حتی بعد از توقف موقت درمان نیز ادامه می‌یابد. ولی برای رسیدن به بازسازی کامل و نتایج ماندگار، لازم است درمان را تا پایان دوره‌ی توصیه‌شده ادامه دهید.

تفاوت اثربخشی اگزوزوم تراپی در بافت‌های فعال (مانند مفاصل در حرکت) و غیرفعال چگونه است؟

بافت‌های فعال‌تر به دلیل گردش خون بهتر و تحرک، معمولاً پاسخ ترمیمی بهتری به اگزوزوم دارند. اما در بافت‌های غیرفعال، جذب موضعی ممکن است کندتر باشد و به جلسات بیشتر یا ترکیب با سایر درمان‌ها نیاز باشد.

آیا انجام هم‌زمان فیزیوتراپی یا ماساژدرمانی می‌تواند اثربخشی تزریق اگزوزوم را کاهش دهد؟

در ۴۸ تا ۷۲ ساعت اول پس از تزریق، انجام فیزیوتراپی یا ماساژ توصیه نمی‌شود، اما پس از این مدت، فیزیوتراپی مناسب در صورت تجویز پزشک می‌تواند به بهبود جذب، افزایش خون‌رسانی و تسریع ترمیم کمک کند.

آیا کیفیت خواب، استرس یا سبک زندگی می‌تواند در نتیجه اگزوزوم تراپی نقش داشته باشد؟

بله، زیرا اثربخشی اگزوزوم تراپی تا حد زیادی به عملکرد طبیعی سیستم ترمیمی بدن وابسته است. عواملی مانند خواب ناکافی، استرس مزمن، تغذیه نامناسب یا مصرف دخانیات می‌توانند روند بازسازی بافت را کند کرده و نتایج درمان را تضعیف کنند، بنابراین، حفظ سبک زندگی سالم نقش مهمی در تقویت پاسخ بدن به این درمان دارد.

فهرست مطالب

🧠 مغز و سیستم عصبی مرکزی

اگزوزوم‌ها با آزادسازی miRNA، پروتئین‌های ضدالتهابی و فاکتورهای رشد (مثل VEGF و TGF-β)، نورون‌ها و سلول‌های گلیال مغز را هدف قرار می‌دهند و با کاهش التهاب و تحریک بافت‌های عصبی به بازسازی، علائم بیماری‌های زیر را کنترل می‌کند:

  • سکته مغزی
  • آسیب نخاعی
  • نوروپاتی محیطی (مثل نوروپاتی دیابتی)

👁 چشم

اگزوزوم‌ها حاوی فاکتورهای ضدالتهابی، پروتئین‌های تنظیم‌کننده‌ی سیستم ایمنی و مولکول‌های ترمیمی (مانند TSG-6 و HGF) هستند که مستقیماً بر سلول‌های سطح قرنیه و غدد اشکی اثر گذاشته و با کاهش تولید مولکول‌های التهابی، بهبود تولید اشک و بازسازی بافت سطح چشم، در کاهش علائم خشکی مزمن چشم مؤثر خواهند بود. بااین‌حال، اگزوزوم تراپی معمولاً در اولویت نخست درمان این عارضه نیست و بیشتر در موارد مقاوم به سایر درمان‌ها به‌عنوان گزینه‌ی تکمیلی پیشنهاد می‌شود.

👃 بینی و صورت

در این ناحیه، اگزوزوم‌ها با انتقال مواد ترمیمی مثل فاکتورهای رشد و microRNAها به سلول‌های پوست و فولیکول‌های مو، به بازسازی، کاهش التهاب و تولید دوباره‌ی کلاژن کمک می‌کنند. این ویژگی‌ها باعث شده‌اند اگزوزوم تراپی در بهبود مشکلات زیر مؤثر باشد:

  • بازسازی پوست بعد از لیزر یا زخم
  • اسکارهای آکنه و جوش
  • چروک‌های سطحی و پیری زودرس پوست
  • رشد مجدد مو در ناحیه پیشانی و گیجگاهی (آلوپسی آندروژنیک)

🧏‍♀️گوش و فک

اگزوزوم‌ها در ناحیه‌ی فک با آزادسازی فاکتورهای ترمیمی و فاکتورهای رشد (مانند TGF-β و IGF) می‌توانند التهاب را کاهش دهند، روند تخریب غضروف را آهسته کنند و بازسازی بافت مفصل را تقویت نمایند. این اثرات باعث بهبود عملکرد مفصل گیجگاهی – فکی (TMJ) شده و به کاهش درد، خشکی و محدودیت حرکت در این ناحیه کمک می‌کند.

🦷 دهان و دندان

حدس زده می‌شود که اگزوزوم‌ها به دلیل دارابودن عوامل ضدالتهابی و ترمیمی، در بازسازی استخوان فک پیش از ایمپلنت و ترمیم بافت لثه در پریودنتیت مؤثر باشند؛ بااین‌حال، این کاربردها هنوز در مرحله‌ی تحقیقاتی قرار دارند و به‌عنوان درمان بالینی رایج پذیرفته نشده‌اند.

🫁 ریه‌ها و قفسه سینه

کاهش التهاب و مهار فیبروز، دو مکانیسم اصلی موردانتظار از اگزوزوم‌ها در بافت ریه می‌باشد. این اثرات از طریق آزادسازی IL-10 (اینترلوکین ۱۰، یک مولکول ضدالتهابی قوی) و KGF (فاکتور رشد سلول‌های پوششی ریه) و همچنین microRNAهایی مانند miR-21 و miR-29 انجام می‌شوند. بااین‌حال، کاربرد بالینی این روش، به‌ویژه در آسیب‌های ریوی ناشی از کرونا، هنوز در مرحله‌ی تحقیقاتی است و به‌عنوان درمان رایج توصیه نمی‌شود.

❤️ قلب و عروق

اگزوزوم‌ها با انتقال فاکتور‌های رشد (VEGF، IGF-1) و microRNAهایی مانند miR-126 و miR-21 به سلول‌های قلبی، می‌توانند باعث بازسازی بافت و بهبود خون‌رسانی قلب شوند. اگرچه مطالعات آزمایشگاهی و حیوانی نتایج امیدوارکننده‌ای نشان داده‌اند، اما شواهد بالینی کافی برای کاربرد گسترده و روتین آن‌ها در بیماری‌های قلبی هنوز وجود ندارد.

🦴 ستون فقرات و کمر

در ستون فقرات، اگزوزوم‌ها با انتقال ترکیبات فعالی مانند TGF-β (برای مهار التهاب)، IGF-1 (برای بازسازی بافت‌های مفصلی)، و microRNAهایی نظیر miR-140 و miR-21 (برای کاهش تخریب غضروف و ترمیم دیسک)، مستقیماً بر سلول‌های دیسک، مفاصل فاست و بافت‌های اطراف اثر می‌گذارند. سپس با مهار التهاب مزمن، کند کردن روند فرسایش و تحریک سلول‌ها به بازسازی، می‌توانند به کاهش درد و بهبود تحرک در اختلالات دژنراتیو ستون فقرات کمک کنند:

  • دیسک کمر خفیف تا متوسط (bulging/herniation)
  • آرتروز مفاصل فاست ستون فقرات
  • کمردرد مزمن با منشأ دژنراتیو
  • ساکروایلییت (التهاب مفصل ساکروایلیاک)

💪 شانه و بازو

اگزوزوم‌های آزاد شده در این ناحیه حاوی فاکتورهای ترمیمی مهمی مانند PDGF، IGF-1 و VEGF هستند که به همراه microRNAهایی نظیر miR-29 و miR-146a، نقش مؤثری در مهار التهاب و تحریک بازسازی تاندون‌ها و بافت‌های نرم این ناحیه ایفا می‌کنند. این ترکیبات پس از انتقال به سلول‌های تاندون، بورس و مفصل شانه، موجب کاهش التهاب، افزایش خون‌رسانی و تقویت بازسازی ساختارهای آسیب‌دیده می‌شوند. اگزوزوم تراپی می‌تواند در موارد زیر مؤثر واقع شود:

  • پارگی جزئی تاندون روتاتور کاف
  • آرتروز شانه
  • بورسیت مزمن شانه
  • التهاب تاندون دوسر بازویی

💉 آرنج و ساعد

اگزوزوم‌ها در این ناحیه به‌عنوان پیام‌رسان‌های زیستی عمل می‌کنند که ترکیبی از فاکتورهای بازسازی‌کننده مانند IGF-1 و VEGF و microRNAهای ضدالتهابی (نظیر miR-146a) را به بافت‌های آسیب‌دیده منتقل می‌کنند. برخلاف درمان‌های کلاسیک که صرفاً التهاب را کنترل می‌کنند، اگزوزوم تراپی به ترمیم واقعی بافت‌های تاندونی و عصبی کمک می‌کند. این رویکرد می‌تواند برای کاهش درد، بهبود عملکرد و پیشگیری از آسیب مزمن در شرایط زیر مؤثر باشد:

  • تنیس البو (Lateral epicondylitis)
  • گلف البو (Medial epicondylitis)
  • سندرم تونل کارپال

✋ مچ دست و دست

اگزوزوم‌ها پس از تزریق در این ناحیه، ترکیبات فعالی مانند TGF-β، PDGF و microRNAهایی نظیر miR-21 و miR-146a را آزاد می‌کنند که مستقیماً به سلول‌های مفصلی، تاندون‌ها و بافت‌های نرم آسیب‌دیده می‌رسند و روند التهاب را مهار می‌کنند. این ترکیبات، علاوه بر کاهش التهاب، با تحریک بازسازی بافت، تقویت تولید کلاژن و بهبود حرکت مفاصل، عملکردی فراتر از درمان‌های تسکینی رایج دارند. اگزوزوم تراپی در این ناحیه می‌تواند در موارد زیر مؤثر باشد:

  • آرتروز مچ دست و انگشتان
  • سندرم تونل کارپال
  • دردهای مزمن ناشی از تاندونیت
  • ترمیم بعد از شکستگی یا آسیب بافت نرم

🦵 لگن و ران

در ناحیه لگن و ران، اگزوزوم‌ها با انتقال فاکتورهای بازسازی مانند BMP-2، VEGF و microRNAهای ضدالتهابی نظیر miR-140، مستقیماً روی سلول‌های غضروفی، استخوانی و بافت نرم مفصل ران اثر می‌گذارند و با کاهش التهاب، بهبود خون‌رسانی و فعال‌سازی سلول‌های ترمیمی، روند تخریب را کند کرده و بازسازی ساختارهای آسیب‌دیده را تسهیل می‌کنند. استفاده از اگزوزوم ‌تراپی در این موارد می‌تواند مؤثر باشد:

  • آرتروز مفصل ران
  • بورسیت تروکانتریک
  • نکروز آواسکولار سر استخوان ران (AVN، در مراحل اولیه)

🦵 زانو

در زانو، اگزوزوم‌ها با آزادسازی فاکتورهای رشد مانند TGF-β، IGF-1 و VEGF و microRNAهایی نظیر miR-140 و miR-21، روند بازسازی را از چند مسیر فعال می‌کنند: مهار التهاب مزمن، تحریک سلول‌ها به ترمیم غضروف، افزایش خون‌رسانی و بازسازی بافت‌های لیگامانی. این تأثیرات باعث کاهش درد، کند شدن تخریب مفصل و بهبود عملکرد حرکتی در موارد زیر می شوند:

  • آرتروز زانو (درجه 1 تا 3)
  • پارگی منیسک خفیف تا متوسط
  • سندرم درد قدامی زانو (Patellofemoral Pain)
  • آسیب لیگامان (جزئی)
  • التهاب مزمن زانو پس از جراحی

🦶 مچ پا و کف پا

اگزوزوم‌ها با انتقال فاکتورهای رشد و همچنین microRNAهایی نظیر miR-29 و miR-146a، التهاب را مهار کرده، خون‌رسانی را بهبود می‌بخشند و تولید کلاژن را در بافت‌های تاندونی، لیگامانی و نرم تحریک می‌کنند. این فرایندها به ترمیم ساختارهای آسیب‌دیده کمک کرده و در کاهش دردهای مزمن نقش مؤثری ایفا می‌کنند. در برخی موارد، بنا به تشخیص پزشک، اگزوزوم نیز به همراه سلول‌های بنیادی و PRP در روند درمان  پارگی رباط مچ پا استفاده می‌شود. اگزوزوم‌ تراپی در این ناحیه می‌تواند در موارد زیر مفید باشد:

  • آرتروز مچ پا
  • پارگی جزئی تاندون آشیل
  • فاشیای پلانتار (Plantar fasciitis)
  • آسیب لیگامانی ناشی از پیچ‌خوردگی
  • درد مزمن کف پا

👣 پوست پا و کف پا

در بافت پوست پا، اگزوزوم‌ها مستقیماً به سلول‌های پوستی و عروقی منتقل می‌شوند و با فاکتورهای بازسازی مانند VEGF و EGF، همراه با microRNAهای ترمیمی نظیر miR-21 و miR-132، را به این ناحیه منتقل می‌کنند. این ترکیبات با تحریک رگ‌سازی، افزایش تکثیر سلول‌های پوست و کاهش التهاب مزمن، محیطی مناسب برای ترمیم زخم‌های دیر‌بهبود فراهم می‌کنند. اگزوزوم ‌تراپی در این ناحیه می‌تواند در بهبود موارد زیر مؤثر باشد:

  • زخم دیابتی
  • زخم‌های مزمن غیرقابل ترمیم

برای تغییر این متن بر روی دکمه ویرایش کلیک کنید. لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است.

برای تغییر این متن بر روی دکمه ویرایش کلیک کنید. لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است.