تزریق پی ار پی (prp) به شانه؛ اثربخشی واقعی، عوارض و هزینه‌

تزریق PRP (پلاسمای غنی از پلاکت) به شانه یک درمان سرپایی، کم عارضه و بدون درد است که با استفاده از خون خود فرد و تحت بی‌حسی موضعی انجام می‌شود. این روش به کاهش التهاب، فعال‌سازی مجدد فرایند ترمیم و بازسازی بافت‌های آسیب‌دیده کمک می‌کند.

اگرچه برخلاف کورتون تأثیر فوری ندارد، اما طی چند هفته می‌تواند درد را کاهش داده و عملکرد شانه را بهبود بخشد؛ ضمن اینکه اثر آن ماندگارتر و طولانی‌تر از درمان‌های موقتی است.

ازآنجاکه ماده تزریقی از بدن خود فرد تهیه می‌شود، عوارض بلندمدت ندارد و عوارض موقتی آن معمولاً در حد یک تزریق ساده است. بسته به‌شدت آسیب، معمولاً یک تا سه جلسه کافی است. این روش برای مواردی مانند آرتروز شانه، التهاب یا پارگی جزئی تاندون، بورسیت و شانه یخ‌زده مؤثر شناخته شده است. در برخی بیماران، ترکیب PRP با سلول‌های بنیادی یا فیزیوتراپی نیز می‌تواند اثربخشی درمان را افزایش دهد.

بیمار معمولاً می‌تواند خیلی زود به کارهای روزمره بازگردد، فقط باید تا حدود یک هفته از فعالیت‌های سنگین و مصرف برخی داروها (مانند مسکن‌های ضدالتهاب) خودداری کند.

باتوجه‌به ماندگاری بالا و نتایج مؤثر، PRP می‌تواند گزینه‌ای ارزشمند برای افرادی باشد که به دنبال درمانی ایمن، طبیعی و بادوام برای مشکلات شانه هستند.

PRP برای درد شانه؛ راهی جدید برای تسکین درد و ترمیم آسیب

اگر از درد مزمن شانه به دلیل آرتروز یا آسیب‌های تاندونی رنج می‌برید، احتمالاً به دنبال راهی هستید که بدون جراحی، علائم را کاهش دهد و حرکت را به شانه‌تان برگرداند. یکی از روش‌هایی که در سال‌های اخیر توجه بسیاری را به خود جلب کرده، تزریق پلاسمای غنی از پلاکت (PRP) است.

ورزشکاران یکی از نخستین گروه‌هایی بودند که از PRP برای ترمیم آسیب‌های شانه استفاده کردند تا از جراحی اجتناب کرده و مطمئن‌تر به فعالیت‌های ورزشی خود برگردند. اما امروزه این روش در درمان طیف وسیعی از مشکلات عضلانی‌ـ‌اسکلتی مانند آرتروز  التهاب و آسیب تاندون‌ها نیز به کار می‌رود.

وقتی شانه دچار آسیب یا آرتروز می‌شود، بدن برای ترمیم وارد فاز التهابی می‌شود تا یک فرایند بهبود طبیعی را طی ‌کند؛ اما اگر این روند طی ۳ تا ۶ ماه کامل نشود، ممکن است آسیب مزمن و دردناک باقی بماند. در چنین شرایطی، تزریق PRP می‌تواند به‌نوعی «استارت دوباره» برای بهبود باشد. این درمان به کمک فاکتورهای رشد موجود در پی ار پی، از سه طریق اصلی زیر اثر می‌گذارد.

• کاهش و تنظیم التهاب: باعث کاهش درد و بهبود حرکت مفصل می‌شود.
• افزایش خون‌رسانی: با تحریک رشد رگ‌های خونی جدید، به تغذیه و بازسازی بافت کمک می‌کند.
• تولید کلاژن: که برای ترمیم تاندون‌ها، عضلات و رباط‌های آسیب‌دیده ضروری است.

PRP از خون خود فرد تهیه می‌شود و نسبت به پلاسما یا خون معمولی، حاوی ۵ تا ۱۰ برابر پلاکت و فاکتورهای رشد بیشتری است. این ترکیبات به بدن کمک می‌کنند تا فرایند بهبود طبیعی را که در اثر مزمن شدن آسیب متوقف شده، دوباره فعال کند.

روند درمان، تعداد جلسات و الزامات قانونی تزریق PRP

تزریق PRP معمولاً با بی‌حسی موضعی و بدون نیاز به جراحی انجام می‌شود و میزان درد آن خفیف و قابل‌تحمل است. این روش در محیط کلینیک و توسط متخصص ارتوپد انجام می‌شود و نیازی به بستری ندارد.

کل فرایند معمولاً بین ۲۰ تا ۳۰ دقیقه زمان می‌برد و بیمار پس از تزریق معمولاً بدون نیاز به همراه، به خانه بازمی‌گردد. بسته به نوع و شدت آسیب، معمولاً بین ۱ تا ۳ جلسه تزریق مورد نیاز است.

فرایند تهیه PRP از خون فرد، مورد تأیید FDA قرار دارد، اما کاربرد درمانی آن برای تمام بیماری‌ها هنوز تأیید رسمی ندارد و در برخی موارد در مرحله تحقیقاتی است. در مورد شانه نیز تزریق PRP هنوز تأییدیه رسمی FDA ندارد، اما به‌عنوان درمان مکمل یا خارج از برچسب (off-label) در آمریکا و بسیاری از کشورها، در مواردی مانند آرتروز یا پارگی روتاتور کاف توسط پزشکان به کار می‌رود.

چقدر طول می‌کشد تا اثر PRP را ببینیم؟

 MRI  سمت چپ پارگی روتاتور کاف را قبل از تزریق PRP نشان می‌دهد (فلش سفید). در تصویر سمت راست، پارگی ترمیم شده مشاهده می‌شود. همچنین یک ناحیه روشن دیگر در مفصل دیده می‌شود که نشان‌دهنده پارگی جدید لابروم است. برای درمان پارگی لابروم میتوان با تزریق سلول‌های بنیادی و پی آر پی (PRP) به بهبود و بازسازی بافت آسیب‌دیده کمک کرد.

پی ار پی یک راه‌حل سریع نیست. برخلاف داروهای مسکن و تزریق کورتون که درد را سریع‌تر کاهش می‌دهند؛ اما اثر آن‌ها معمولاً کوتاه‌مدت است، PRP درمانی تدریجی است که ماندگاری اثر آن بیشتر خواهد بود. ممکن است چندین هفته طول بکشد تا PRP بهبودی قابل‌توجهی ایجاد کند، زیرا بدن برای پاسخ به فاکتورهای رشد تزریق‌شده به زمان نیاز دارد.

به‌عنوان‌مثال در مطالعه ای در مورد التهاب تاندون، بیماران گزارش دادند که پس از درمان با  PRP، میزان درد آن‌ها در مدت ۸ هفته (2 ماه) حدود ۶۰٪ و در ۶ ماه حدود ۸۱٪ کاهش‌یافته است. به همین دلیل، بیماران باید بدانند که رسیدن به نتیجة مطلوب نیازمند صبر، پیگیری درمان و رعایت توصیه‌های پزشک – از جمله انجام فیزیوتراپی یا استراحت کافی – است.

همچنین، نتایج بررسی ۱۷ مطالعه نشان می‌دهد که بهبودی از طریق تزریق PRP نه‌تنها در بازة ۸ تا ۱۲ هفته، بلکه تا یک سال یا بیشتر نیز ادامه دارد. همچنین، کیفیت زندگی در گروهی که PRP دریافت کرده بودند، بهتر بود و در پیگیری میان‌مدت (۶ تا ۷ ماه)، تأثیر مثبت آن به‌خوبی مشاهده شد (منبع).

نتایج مطالعه ای روی سایر بیماران مبتلا به درد شانه نیز نشان می‌دهد که در یک دورة ۶ماهه، افرادی که PRP دریافت کرده بودند نسبت به گروهی که کورتیکواستروئید دریافت کرده بودند، بهبودی بیشتری در عملکرد شانه تجربه کردند (۵۳.۸٪ در مقابل ۳۱.۷٪ در گروه کورتون).

گرچه مطالعات نشان داده‌اند که PRP در درمان بسیاری از مشکلات شانه مؤثر است، اما این روش برای همة بیماری‌ها توصیه نمی‌شود. هنوز برای برخی کاربردها، شواهد علمی کافی وجود ندارد؛ بنابراین، پیش از انتخاب این درمان باید با پزشک مشورت شود. در ادامه، بررسی خواهیم کرد که PRP برای چه آسیب‌هایی مؤثرتر است و آیا در آن موارد، نسبت به سایر درمان‌ها گزینة بهتری محسوب می‌شود یا خیر.

آیا PRP گزینه مناسبی برای درد شانه شماست؟

شواهد علمی نشان می‌دهند که PRP در درمان مشکلات مختلف شانه می‌تواند مؤثر باشد، بااین‌حال، اثرات آن بسته به نوع آسیب و شرایط خاص بیمار متغیر است. در ادامه، آسیب‌های شانه که با PRP  بهبود می‌یابند، توضیح داده شده است.

آسیب‌ها و تاندون‌های روتاتور کاف

مطالعات نشان داده‌اند که تزریق PRP روشی ایمن و نسبتاً مؤثر برای کاهش درد مزمن و بهبود عملکرد شانه در بیماران مبتلا به آسیب‌های روتاتور کاف است. این درمان به‌ویژه در موارد پارگی‌های جزئی تا متوسط تاندون، می‌تواند موجب کاهش درد، بهبود دامنه حرکتی و بازگشت عملکرد طبیعی شانه شود.

در برخی پژوهش‌ها مشخص شده که تزریق PRP پس از جراحی روتاتور کاف، احتمال پارگی مجدد تاندون را کاهش می‌دهد. با این حال، در برخی مطالعات، به‌ویژه در افراد مبتلا به کشیدگی‌های خفیف یا تاندینوپاتی‌های مزمن (آسیب‌های فرسایشی و طولانی‌مدت تاندون)، اثربخشی PRP کمتر از درمان‌های ترکیبی مانند تمرین‌درمانی و فیزیوتراپی گزارش شده است. در این موارد، معمولاً درمان‌های فیزیکی و ورزشی در اولویت قرار دارند و نقش اصلی را در بهبود ایفا می‌کنند.

در نتیجه، PRP می‌تواند گزینه‌ای مفید در مراحل اولیه آسیب یا پس از جراحی باشد، اما در موارد مزمن، تزریق پی ار پی به‌تنهایی کافی نیست و بهتر است در کنار تمرینات توان‌بخشی زیر نظر متخصص طب فیزیکی انجام شود.

شانه یخ‌زده یا چسبندگی کپسولی شانه (Frozen Shoulder)

چسبندگی کپسولی یا شانه یخ‌زده یکی از اختلالات دردناک و محدودکننده شانه است که با کاهش شدید دامنه حرکتی همراه است. تجارب بالینی نشان داده‌اند که تزریق PRP و سلول های‌بنیادی می‌تواند به طور مؤثری به کاهش درد، بهبود عملکرد حرکتی و افزایش دامنه حرکت مفصل شانه کمک کند.

در یک مطالعه‌ مقایسه‌ای نیز، نتایج نشان می‌دهند که گروه دریافت‌کننده‌ تریامسینولون (کورتون) در کوتاه‌مدت (۴ هفته) تسکین سریع‌تری تجربه کردند، اما گروه PRP در بلندمدت (۲۴ هفته) عملکرد بهتری در کاهش درد و ناتوانی داشتند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که PRP گزینه‌ای مؤثرتر برای بهبود پایدارتر و بلندمدت در بیماران مبتلا به شانه یخ‌زده است، درحالی‌که کورتون بیشتر برای تسکین سریع علائم کاربرد دارد (منبع).

علاوه بر مطالعات بالینی، تحقیقات حیوانی نیز نشان داده‌اند که PRP می‌تواند تغییرات بافتی ناشی از این بیماری را کاهش دهد؛ موضوعی که پتانسیل آن را در پیشگیری یا محدودکردن پیشرفت چسبندگی کپسولی تأیید می‌کند.

با این حال، باید توجه داشت که کپسولیت چسبنده یک بیماری با سیر طولانی‌مدت است و ممکن است تا دو سال به طول بینجامد. در این مدت، بیمار باید به‌طور منظم تحت نظر پزشک باشد و به درمان پایبند بماند؛ در غیر این صورت، احتمال عود علائم وجود دارد. بهره‌گیری از روش‌های مکمل مانند لیزر پرتوان و تکارتراپی نیز می‌تواند در کنترل درد، بهبود گردش خون موضعی و تسریع روند ترمیم بافتی نقش مؤثری داشته باشد.

التهاب کیسه مفصلی شانه و فشردگی تاندون‌ها (بورسیت زیر شانه و گیرافتادگی تاندون‌ها)

یکی از دلایل شایع درد شانه و ناحیه کتف، حالتی است که در آن تاندون‌های شانه و کیسه‌های محافظ اطراف آن (به نام بورس) در فضای زیر استخوان شانه فشرده یا ملتهب می‌شوند. این وضعیت با نام علمی «ایمپینجمنت ساب‌آکرومیال» یا به زبان ساده‌تر گیر افتادگی و التهاب بافت‌های نرم در شانه شناخته می‌شود.

مطالعات نشان داده‌اند که تزریق PRP می‌تواند به‌طور مؤثری درد را کاهش داده و حرکت شانه را بهبود دهد. البته در برخی مطالعات دیده شده که تمرینات توانبخشی در کوتاه‌مدت اثربخشی بیشتری نسبت به PRP دارند، اما در بلندمدت، PRP  عملکرد شانه را بهتر بهبود داده و در حرکت‌هایی مثل بالا بردن دست (ابداکشن) نتایج خوبی داشته است(منبع).

همچنین تزریق PRP در درمان بورسیت زیر شانه (التهاب کیسه محافظ مفصل) نیز مؤثر است و به کاهش التهاب، افزایش حرکت مفصل و کم‌شدن درد کمک می‌کند. به‌طورکلی، می‌توان PRP را به‌عنوان یک گزینه مکمل در کنار تمرینات فیزیوتراپی در نظر گرفت، به‌ویژه در مواردی که درمان‌های معمول پاسخ کافی نداده‌اند.

آرتروز شانه

تزریق PRP یکی از روش‌های نوین و ایمن برای کاهش درد و کنترل علائم آرتروز شانه است، به‌ویژه در مراحل اولیه بیماری که هنوز مفصل کاملاً تخریب نشده است. اگرچه PRP نمی‌تواند آسیب مفصل را به طور کامل برگرداند یا غضروف از بین رفته را جایگزین کند، اما می‌تواند با کاهش التهاب، تسکین درد و کند کردن روند تخریب مفصل به بهبود کیفیت زندگی بیمار کمک کند (منبع).

این درمان برای بیمارانی که هنوز گزینة جراحی تعویض مفصل برایشان مناسب نیست، یک جایگزین غیرجراحی مؤثر محسوب می‌شود. همچنین برخی شواهد نشان داده‌اند که PRP ممکن است با تحریک بازسازی غضروف مفصلی، روند پیشرفت آرتروز را آهسته‌تر کرده و عملکرد شانه را بهبود بخشد.

بنابراین، در بیماران مبتلا به آرتروز شانه، به‌ویژه در مراحل اولیه تا متوسط بیماری، تزریق PRP می‌تواند روشی ایمن و کم تهاجمی برای کاهش علائم و تأخیر در نیاز به جراحی باشد.

پارگی تاندون آکرومیوکلاویکولار (AC Joint)

تاندون مفصل آکرومیوکلاویکولار (AC Joint) که در بالای شانه و محل اتصال استخوان ترقوه به استخوان کتف قرار دارد، نقش مهمی در حرکات بالابردن و چرخاندن دست ایفا می‌کند. این مفصل ممکن است در اثر ضربه، فشار مکرر یا حرکات ناگهانی دچار التهاب یا پارگی جزئی شود که با درد، حساسیت و محدودیت حرکتی همراه است.

تزریق PRP می‌تواند در درمان این نوع آسیب مؤثر باشد. فاکتورهای رشد موجود در PRP با کاهش التهاب و تحریک بازسازی بافت‌های آسیب‌دیده، به کاهش درد و بهبود عملکرد مفصل بالای شانه کمک می‌کنند. این روش به‌ویژه برای افرادی مناسب است که با درمان‌های معمول بهبودی کافی نداشته‌اند یا تمایلی به جراحی ندارند.

مزایای پی ار پی شانه

تحلیل جستجوهای آنلاین نشان می‌دهد که از سال ۲۰۱۱ به بعد، توجه به درمان‌های PRP برای شانه رشد چشمگیری داشته و حتی از تزریق‌های کورتون پیشی گرفته است. این روند نشان‌دهندة افزایش علاقه بیماران به روش‌های نوین، کم‌عرضه و مؤثرتر مانند PRP است. در ادامه، به نتایج بالینی قابل‌مشاهده این درمان در بیماران مبتلا به مشکلات شانه می‌پردازیم.

• کاهش تدریجی درد: بیمار معمولاً بین ۲ تا ۶ هفته پس از تزریق، کاهش قابل‌توجهی در درد مزمن شانه (مثلاً هنگام حرکت یا خوابیدن روی شانه) احساس می‌کند.
• افزایش دامنه حرکتی: توانایی بالابردن دست، چرخاندن بازو یا انجام حرکات روزمره (مثل پوشیدن لباس یا برداشتن اجسام) به‌تدریج بهتر می‌شود.
• بهبود در فعالیت‌های روزمره: کارهایی که قبلاً با درد یا محدودیت انجام می‌شد، مانند شانه‌کردن مو، بستن کمربند یا رانندگی، با راحتی بیشتری انجام می‌گیرد.
• کاهش وابستگی به داروهای مسکن یا تزریق کورتون: در بسیاری از بیماران نیاز به داروهای ضدالتهاب یا تزریقات مکرر کاهش می‌یابد.
• پیشگیری از پیشرفت آسیب یا نیاز به جراحی: در مراحل اولیه آسیب، PRP می‌تواند پیشرفت آرتروز یا پارگی تاندون را کند کرده و در برخی موارد جراحی را به تعویق بیندازد یا غیرضروری کند.

البته کاربرد PRP محدود به شانه نیست و در درمان آسیب‌های شایع آرنج مانند تنیس‌البو، گلف‌البو یا التهاب تاندون‌های ناحیه آرنج نیز نتایج بسیار خوبی داشته است.

عوامل مؤثر بر اثربخشی PRP در درمان شانه

مراحل تزریق

پیش از انجام تزریق PRP، پزشک با بررسی شرح‌حال، معاینه فیزیکی و در صورت نیاز، تصویر‌برداری‌هایی مانند MRI یا سونوگرافی، نوع آسیب شانه را ارزیابی می‌کند تا اطمینان حاصل شود که این درمان برای بیمار مناسب و مؤثر است.

آماده‌سازی

در مرحله آماده‌سازی پی ار پی در کلینیک که معمولاً ۱.۵ تا ۲ ساعت به طول می‌انجامد، حدود ۳۰ تا ۶۰ سی‌سی خون از بازوی بیمار گرفته می‌شود؛ مشابه نمونه‌گیری معمول در آزمایشگاه. سپس این نمونه در دستگاه سانتریفیوژ مخصوص قرار می‌گیرد تا با چرخش با سرعت بالا، اجزای خون از یکدیگر جدا شوند و پلاسمای غنی از پلاکت (PRP) استخراج شود. در این مرحله استخراج پی ار پی باکیفیت اهمیت بالایی دارد.

تزریق تحت هدایت سونوگرافی

پس از آماده‌سازی محلول PRP، ناحیه شانه ضدعفونی شده و در صورت نیاز، بی‌حسی موضعی برای کاهش ناراحتی هنگام تزریق استفاده می‌شود. برای دستیابی به بهترین نتایج درمانی، تزریق باید با هدایت سونوگرافی (اولتراسوند) انجام شود. این فناوری به پزشک کمک می‌کند تا محل دقیق آسیب، مانند تاندون ملتهب یا ناحیه دچار پارگی، را شناسایی کرده و PRP را دقیقاً به همان نقطه تزریق کند.

حتی پزشکان با تجربه نیز بدون استفاده از سونوگرافی ممکن است نتوانند محل آسیب را با دقت کافی مشخص کنند، که می‌تواند باعث کاهش چشمگیر اثربخشی درمان شود. بنابراین، در هنگام مشاوره حتماً از پزشک خود بخواهید که تزریق را با هدایت سونوگرافی انجام دهد، و از تزریق بدون سونوگرافی خودداری کنید. این روش نه‌تنها دقت تزریق را افزایش می‌دهد، بلکه باعث کاهش عوارض و بهبود سریع‌تر خواهد شد.

عوارض پی ار پی شانه

تزریق PRP (پلاسمای غنی از پلاکت) برای درمان مشکلات شانه به‌طورکلی ایمن است، اما مانند هر روش پزشکی، ممکن است عوارضی داشته باشد. این عوارض معمولاً خفیف و موقتی هستند، اما آگاهی از آن‌ها مهم است.

• درد یا ناراحتی موقت در محل تزریق: پس از تزریق، ممکن است بیمار تا چند روز احساس درد، سوزش یا حساسیت در محل تزریق داشته باشد. این واکنش به دلیل تحریک بافت‌ها توسط سوزن و فاکتورهای رشد PRP است.
• تورم یا کبودی: التهاب موضعی یا کبودی خفیف در محل تزریق ممکن است رخ دهد که معمولاً طی چند روز برطرف می‌شود.
• عفونت: هرچند نادر است، اما اگر اصول استریل رعایت نشود، خطر عفونت وجود دارد.
• واکنش‌های آلرژیک: بسیار نادر است، زیرا PRP از خون خود بیمار تهیه می‌شود، اما در موارد خاص ممکن است به مواد بی‌حسی موضعی حساسیت ایجاد شود.
• عدم بهبود یا نتایج نامطلوب: در برخی بیماران، PRP ممکن است اثر مورد انتظار را نداشته باشد، به‌ویژه در آسیب‌های مزمن یا شدید.
• آسیب به بافت‌های اطراف: در صورت تزریق نادرست (بدون هدایت سونوگرافی)، ممکن است به تاندون‌ها، اعصاب یا عروق مجاور آسیب برسد، هرچند این مورد بسیار نادر است.

ممنوعیت‌های تزریق پی ار پی شانه

تزریق PRP (پلاسمای غنی از پلاکت) در برخی شرایط پزشکی توصیه نمی‌شود و ممکن است خطراتی به همراه داشته باشد.

این روش برای بیمارانی که دچار عفونت فعال در محل تزریق یا عفونت‌های مزمن مانند سپسیس هستند، مناسب نیست؛ زیرا می‌تواند باعث تشدید عفونت شود.

همچنین، افرادی که دارای اختلالات خونی مانند ترومبوسیتوپنی (کاهش شدید پلاکت) یا بیماری‌های انعقادی هستند، و کسانی که داروهای ضدانعقاد قوی مانند وارفارین مصرف می‌کنند، نباید بدون نظارت پزشک از PRP استفاده کنند.

بیماران مبتلا به سرطان فعال، به‌ویژه سرطان‌های خونی یا متاستاتیک (گسترش‌یافته)، و افرادی با بیماری‌های خودایمنی کنترل‌نشده مانند لوپوس نیز کاندید مناسبی برای این درمان نیستند، چراکه ممکن است واکنش التهابی غیرقابل‌پیش‌بینی ایجاد شود.

در نهایت، زنان باردار یا شیرده نیز به دلیل نبود شواهد کافی درباره ایمنی PRP، بهتر است از انجام این درمان خودداری کنند. مشاوره با پزشک متخصص برای ارزیابی دقیق شرایط هر فرد، پیش از تصمیم‌گیری در مورد تزریق PRP ضروری است.

نکات مهم قبل و بعد از تزریق PRP

برای دستیابی به بیشترین اثربخشی از تزریق PRP، رعایت نکات مهمی پیش ‌و پس از تزریق ضروری است. این موارد نه‌تنها شانس موفقیت درمان را افزایش می‌دهند، بلکه به کاهش عوارض احتمالی و بهبود سریع‌تر کمک می‌کنند.

آمادگی قبل از تزریق

پیش از تزریق، بیمار باید با پزشک متخصص مشورت کند تا شرایط عمومی سلامتی مانند دیابت، عفونت فعال، یا اختلالات خونی بررسی شود. در برخی موارد، انجام آزمایش خون نیز ضروری است.

حداقل یک هفته پیش از تزریق، بیمار باید مصرف داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن، ناپروکسن، آسپرین و مکمل‌هایی مانند روغن ماهی یا امگا ۳ را متوقف کند، مگر اینکه پزشک دستور متفاوتی داده باشد. این داروها ممکن است بر عملکرد پلاکت‌ها و اثربخشی PRP تأثیر منفی بگذارند. نوشیدن آب کافی و خواب مناسب شب قبل از تزریق نیز به بهبود کیفیت خون و پلاکت‌ها کمک می‌کند.

مراقبت‌های پس از تزریق

پس از تزریق PRP، لازم است بیمار تا ۴۸ تا ۷۲ ساعت از انجام فعالیت‌های سنگین یا حرکات شدید شانه خودداری کند. در صورت بروز درد یا احساس ناراحتی خفیف، می‌توان از کمپرس سرد (۱۵ دقیقه، چند بار در روز) استفاده کرد.

فیزیوتراپی سبک معمولاً از ۱ تا ۲ هفته پس از تزریق، طبق برنامه پزشک، آغاز می‌شود تا به بهبود تدریجی حرکت شانه و تقویت عضلات کمک کند.

همچنین، بیمار باید تا دو هفته پس از تزریق از مصرف برخی مسکن‌ها مانند ایبوپروفن، ناپروکسن، آسپرین یا ژلوفن خودداری کند، مگر اینکه پزشک اجازه داده باشد. این داروها ممکن است تأثیر مواد ترمیم‌کننده موجود در PRP را کاهش دهند. اگر بعد از تزریق دچار علائمی مانند تب، قرمزی زیاد یا تورم غیرعادی در محل تزریق شدید، لازم است بلافاصله با پزشک تماس بگیرید.

هزینه و قیمت پی ار پی

هزینه تزریق PRP به شانه بسته به عوامل مختلفی تعیین می‌شود؛ از جمله تجربه پزشک، نوع کیت مصرفی، سطح تجهیزات کلینیک (مانند استفاده از سونوگرافی هنگام تزریق) و تعداد جلسات مورد نیاز.
با این حال، آنچه اهمیت بیشتری دارد، ارزش درمان نسبت به هزینه آن است. از آن‌جا که PRP با استفاده از خون خود بیمار انجام می‌شود و روند طبیعی ترمیم بدن را فعال می‌کند، می‌تواند در بسیاری از موارد اثری ماندگارتر و ایمن‌تر نسبت به درمان‌های موقتی داشته باشد و به همین دلیل، برای بسیاری از بیماران ارزش سرمایه‌گذاری را دارد.

چرا پی آر پی شانه در کلینیک دکتر گوهری؟

کلینیک دکتر گوهری باتکیه‌بر تجربه تخصصی در درمان‌های بازساختی شانه، خدمات تزریق PRP را باکیفیت بالا و رویکردی بیمارمحور ارائه می‌دهد.  موارد زیر از برتری انتخاب این مرکز است.

• تزریق‌ها با بی‌حسی موضعی مناسب و بدون درد انجام می‌شود تا بیمار احساس راحتی و اطمینان داشته باشد.
• PRP تهیه‌شده در محیطی کاملاً استریل و با استفاده از کیت‌های پیشرفته و ابر پلاکت‌ها انجام می‌شود تا حداکثر اثربخشی حاصل شود.
• پزشک دارای تجربه و مهارت بالا در تزریق دقیق به نواحی آسیب‌دیده شانه با حداقل عوارض است و در صورت بروز علائم کوتاه‌مدت، پاسخگو و همراه بیمار خواهد بود.
• برنامه درمانی و تعداد جلسات به‌صورت شخصی‌سازی‌شده و بر اساس نوع و شدت آسیب تنظیم می‌شود تا ماندگاری و اثربخشی درمان افزایش یابد.
• هزینه‌های درمان در این کلینیک کاملاً منصفانه و رقابتی است، بدون کاهش در کیفیت خدمات.
• رضایت بیماران قبلی و تجربه‌های موفق آن‌ها، گواهی بر اعتماد و اثربخشی این روش در کلینیک دکتر گوهری است.

سؤالات متداول

آیا ترکیب PRP با سلول‌های بنیادی مؤثرتر است؟

در برخی آسیب‌های پیشرفته، ترکیب PRP با سلول‌های بنیادی ممکن است بازسازی بافت را تقویت کند، اما این ترکیب هزینه‌برتر و هنوز در مرحله بررسی علمی است. استفاده از آن باید طبق تشخیص تخصصی پزشک باشد.

آیا PRP با مواد دیگری ترکیب و تزریق می‌شود؟

بله در برخی موارد برای افزایش اثربخشی، PRP  هم‌زمان با موادی مانند اسید هیالورونیک (برای روان‌سازی مفصل) یا اگزووزوم‌ها (برای تحریک بازسازی سلولی) تزریق می‌شود. این ترکیب‌ها باید با نظر پزشک و باتوجه‌به نوع آسیب انتخاب شوند.

آیا پس از تزریق PRP می‌توان از مسکن استفاده کرد؟

تزریق PRP به‌عنوان یک درمان بازسازی‌کننده، معمولاً نیازی به مصرف مداوم دارو پس از آن نیست. در صورت درد خفیف، مصرف مسکن‌هایی مثل استامینوفن مجاز است. اما باید از مصرف داروهای ضدالتهابی مانند ایبوپروفن، ژلوفن یا ناپروکسن خودداری شود.

PRP چه برتری‌ مشخصی نسبت به روش‌های دیگر دارد؟

برخلاف تزریق‌های کورتون که اغلب تسکین سریع ولی موقتی دارند، PRP معمولاً تسکین فوری ایجاد نمی‌کند، اما مزیت اصلی آن در تحریک بازسازی طبیعی بافت و ماندگاری اثر درمانی است. همچنین چون از خون خود بیمار تهیه می‌شود، عوارض کمتری دارد.

اگر پزشک PRP را توصیه کند و آن را انجام ندهیم، چه می‌شود؟

در صورت عدم تزریق، ممکن است روند بهبود کند شود یا آسیب شانه پیشرفت کند، به‌ویژه اگر درمان‌های دیگر قبلاً بی‌نتیجه بوده باشند. تصمیم نهایی باید با درنظرگرفتن شدت آسیب و مشاوره مستقیم با پزشک گرفته شود.